Fragment uit het boek

Een uitnodiging

Ik wil je een vraag stellen voordat we op weg gaan. Ze klinkt onschuldig, en dat is ze niet.

Wat wist God op de dag vóór de schepping?

Blijf er gerust even bij. Want als het antwoord luidt: alles, dan wist Hij ook wat het Hem zou kosten. En Hij is toch begonnen. Over dat toch gaat dit boek.

Het kerstverhaal wordt bijna altijd van onderaf verteld. We staan in de stal, naast de herders, de adem dampt, en we kijken in de kribbe. Dat is een goede plek, en ik wil hem niemand afnemen. Maar er is er nog een. De Schrift opent af en toe een deur waardoor je de Vader over de schouder mag kijken. Je ziet dan wat Hij zag, voordat het gebeurde. Daarheen wil ik je meenemen. Niet als toeschouwer. Als iemand die meegaat en zich mee verwondert. Ik ben deze weg zelf gegaan, en ik ga hem samen met jou nog een keer.

En aan het einde wacht een zin op jou. Je kent hem allang. En toch, geloof ik, heb je hem nog nooit gehoord.

Ga mee. We beginnen waar nog niets begonnen was.